Wednesday, January 29, 2025

Revisiting this blog

 I find it incredibly sad how Armenia ended up.

Thursday, February 28, 2013

March 1, 5 years on

No one has answered for March 1. In the footage, there are bone structures for an exploded head and an upper jaw. Neither of the 10 victims recognized officially has such injuries.

That is why I think the number of victims is understated. There are also instances of people disappearing and then their bodies being found a few days into March, 2008. But none of these cases, or missing people, have been investigated.

Tuesday, February 26, 2013

Popular dissent goes on.

I do not remember students striking since 1988. I remember in school in the early 90-s the ARF wanted us to strike but no one did.

It is probably significant.

Saturday, February 23, 2013

Interesting approach.

Raffi's approach of allowing people around Armenia to express their concerns about the election results instead of concentrating in Yerevan is new. While it makes sense for the people who live in the West that when you have an idea, you should have a road show rather than focus on one demographic, it had not been done in Armenia during post election period. It has been done for pre-election times, most memorably in 1999 when Karen Demirjian took his message of "the need to pull Armenia out of the hole it was in".

Let us see how this will proceed and end.

Tuesday, February 19, 2013

Presidential elections

Another presidential "election" comes and goes. Nothing changes.


Friday, January 25, 2013

or because they are not really opposition parties...?

[...]or because they are not really opposition parties[...]

 This is the feeling I get when I look at the political scene in Armenia. Below is an excerpt from the the blog post by Katherine Leach, the UK Ambassador in Armenia.

We really welcome President Sargsyan’s commitment to holding Armenia’s best ever election.  But it is disappointing that three of the key non-government parties in parliament are neither putting up a candidate of their own nor backing any other.  Are these parties not standing because they lack finance, because they lack trust in a fair result, or because they are not really opposition parties as we would normally understand the concept?  If they lack finance, is it because potential wealthy backers are concerned about what will happen to their businesses if they back the wrong horse – or because they have not found a way of communicating their message in a way which would inspire donations from the general public?  (It’s interesting that, despite predictions to the contrary, President Obama raised more funds than Mitt Romney in 2012, largely thanks to his success in connecting with voters and activists and getting many small donations of under $200).  In monitoring the campaign and talking to members of all the parties over the next month, we’ll be doing our best to understand what more could be done to promote a truly vibrant spirit of political competition.     
But after over a decade of elections badly marred by fraud, perhaps the biggest challenge for the Armenian authorities in this election is trying to rebuild and win the trust of its people and partners. Will this happen? I very much hope so.  Looking from the outside, it seems to me that the following three areas are crucial ones for state authorities to focus on during the election period – and in the follow-up period afterwards
For the full post, please follow this link:

http://blogs.fco.gov.uk/ukinarmenia/2013/01/22/its-time-to-reflect-on-the-achievements-and-look-forward-to-coming-opportunities/

Tuesday, October 02, 2012

Former FM Oskanian has lost MP immunity.

The mirage is that the pendulum swings and some people get squished under it. While Oskanian acted in bad faith in 2008, as far as karma goes, his is not the dirtiest of the current politicians. There are others, especially his boss, who are responsible for the spilled blood of our compatriots on the streets of Yerevan. I remain cynical of the whole "thaw in the Armenian political scene" propaganda line. Nothing has changed and I think this is an attempt by the regime to rehabilitate Oskanian and build a martyr out of him. He would then look like a legitimate opposition candidate for presidency while being an empty suit that loses to Serj.

Tuesday, May 22, 2012

Monkey see, Monkey do.

I hope some of my Armenian readers have had the opportunity to find time to look above the recent charade of elections in Armenia. This year's NATO summit is being held in Chicago and countries that are members or are affiliated with NATO have gathered to discuss the current issues. Armenia has had a close relationship with NATO and it is imperative to continue the close ties in the future. One would expect that the bench warmer for the president of Armenia, Serj Sargsian, be there as well. Unfortunately, he is not, and he has sited "passages of concern" in a draft declaration as a reason for skipping it. I am a small town blogger but reason tells me that if there are "passages of concern" in a declaration, you do not stick your head in the sand but actively try to modify those passages in your favor. So, he gets an "F" on this but his refusal to take part still remains puzzling. That is, until you remember that Putin declined to take part in the summit and he announced about it last week. Serj Sargsian should have the intellectual honesty to admit that he got orders from Putin and that's why he is not taking part in the summit as well. http://www.azatutyun.am/content/article/24588092.html

Wednesday, April 18, 2012

"Patriots" Again Scared of Azeri Films, Resort to Violence.



Բաց նամակ Վանաձորում կազմակերպված ցույցի վերաբերյալ

Մենք գրում ենք՝ հայտնելու մեր մտահոգությունը 2012 թ. ապրիլի 16-ին Վանաձորում տեղի ունեցած միջադեպի վերաբերյալ:

«Ստոպ» կինոփառատոնի շրջանակներում Խաղաղարար նախաձեռնությունների կովկասյան կենտրոնը պլանավորում էր 2012 թ. ապրիլի 17-ին ադրբեջանական ֆիլմերի ցուցադրություն կազմակերպել Հելսինկյան Քաղաքացիական Ասամբլեայի (ՀՔԱ) Վանաձորի գրասենյակում: Խաղաղարար նախաձեռնությունների կովկասյան կենտրոնը խնդրել էր ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակին տարածք տրամադրել ֆիլմերի ցուցադրության համար և որպես իրավապաշտպան կազմակերպություն, որը հարգում է արտահայտման ազատությունը՝ ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակը չէր մերժել:

Գյումրիում, որտեղ այն պետք է տեղի ունենար 2012 թ. ապրիլի 12-ին, փառատոնն ընդունվել էր բողոքի ակցիայով և բռնությամբ: Թեև Գյումրիում փառատոնը տեղի չէր ունեցել, ԽՆԿԿ նախագահը հաստատակամ էր այն անցկացնելու Վանաձորում:

36 կազմակերպություններ, ներառյալ՝ հասարակական կազմակերպություններ, Երկրապահ կամավորների միությունը և քաղաքական կուսակցությունների տեղական ներկայացուցչություններ, ստորագրել էին կոչ լոռեցիներին, որում հորդորում էին 2012 թ. ապրիլի 16-ին դուրս գալ և բողոքել ընդդեմ փառատոնի կազմակերպիչների ու աջակիցների և պահանջել, որպեսզի փառատոնը չեղյալ հայտարարվի, այլապես սպառնում էին քայլեր ձեռնարկել փառատոնի անցկացման օրը:

Ապրիլի 16-ի առավոտյան Գեորգի Վանյանը տարածել էր հաղորդագրություն փառատոնը հետաձգելու վերաբերյալ՝ «կեղծ հայերնասերների» կողմից բռնությունները և այլ գործողությունները կանխելու նպատակով: Սակայն ժամը 11:00-ի սահմաններում շուրջ 200 ուսանողներ, նախկին ազատամարտիկներ և քաղաքական կուսակցությունների ներկայացուցիչներ, հավաքվել են Հայքի հրապարակում և երթով շարժվել դեպի ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակ: Ցուցարարներին առաջնորդել են Երկրապահ կամավորականների միության և քաղաքական կուսակցությունների տեղական ներկայացուցչությունների ղեկավարներց, որոնք ներս են մտել գրասենյակ՝ բանակցելու Արթուր Սաքունցի հետ և հորդորելու նրան՝ չեղյալ հայտարարել փառատոնը: Գրասենյակ մտած պատվիրակությունը բաղկացած է եղել մոտ 15 հոգուց, սակայն այլ ցուցարարներ նույնպես ներս են մտել: Նրանք սպառնացել են ջարդել սարքավորումները և գույքը և կոպտորեն վիրավորել են ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակի անձնակազմին: Ցուցարարներից մեկը պոկել է պատից կախված պաստառը՝ այն կոչելով հակահայկական (պաստառի վրա գրված էր «Ղարաբաղյան պատերազմի անհայտ զինվորների խնդիրները՝ Վանաձոր-Գյանջա»): Պատվիրակությունը փորձել է հանգստացնել իրենց աջակիցներին, սակայն ապարդյուն:

Արթուր Սաքունցը տեղեկացրել է պատվիրակությանը, որ փառատոնը հետաձգվել է: Պատվիրակությունը ծափահարել է և խնդրել Սաքունցին դուրս գալ ու հայտնել ամբոխին այդ մասին: Մինչ պատվիրակությունը ներսում է եղել, դրսում ամբոխը բացականչել է. «Դավաճաններ, ամոթ և թուրքեր» և պահանջել չեղյալ հայտարարել միջոցառումը: Արթուր Սաքունցը դուրս է եկել և տեղեկացրել ամբոխին, որ Գեորգի Վանյանը հետաձգել է փառատոնը: Ամբոխը գոհունակությամբ բացականչել է, սակայն երբ Սաքունցը վերադարձել է գրասենյակ, ամբոխն սկսել է պահանջել, որ փառատոնը ոչ թե հետաձգվի, այլ ընդհանրապես չեղյալ հայտարարվի: Ամբոխն սկսել է ձվեր և քարեր շպրտել գրասենյակի ուղղությամբ: Երկու քար ջարդել են գրասենյակի պատուհանները, իսկ նրանցից մեկը հարվածել է գրասենյակի աշխատակցուհու ոտքին: Ցույցի և այս հարձակումների ողջ ընթացքում 4 ոստիկաններ գնվել են ամբոխի կողքին և ոչ մի քայլ չեն ձեռնարկել: Որոշ ոստիկաններ կանգնած են եղել ամբոխի ետևում և ուղղակի դիտել են, թե ինչպես է հարձակումը տեղի ունենում: Կազմակերպությունը զանգահարել է ոստիկանության Վանաձորի բաժանմունք, (որոնք ի դեպ ժամանել են միայն ամբոխի հեռանալուց հետո):

Ցուցարարների պատվիրակությունը վերադարձել է գրասենյակ և պահանջել, որ Արթուր Սաքունցը վերադառնա ամբոխի մոտ և հայտարարի, որ փառատոնն ընդհանրապես տեղի չի ունենալու: Սաքունցը պնդել է, որ հայտարարություն կտա բռնության և միջոցառման վերաբերյալ, բայց պատվիրակությունը հայտնել է, որ չեն կարող ցրել զայրացած ամբոխը և Սաքունցը պետք է խոսի նրանց հետ: Երկար բանավեճից հետո Սաքունցը դուրս է եկել և տեղեկացրել ամբոխին, որ փառատոնը տեղի չի ունենա:

Ամբոխն այնուամենայնիվ չի լքել տարածքը և պատվիրակությունը ստիպված է եղել նորից առաջնորդել նրանց Հայքի հրապարակ: Ոստիկանությունը ժամանել է տարածքն ուսումնասիրելու միայն ամբոխի հեռանալուց հետո: Գրասենյակի ներսում և դրսում գտնվող անվտանգության տեսախցիկները տեսաձայնագրել են ամբողջ ընթացքը և տեսագրությունը տրամադրվել է ոստիկանությանը:

Այս միջադեպի լույսի ներքո ցանկանում ենք արտահայտել, որ մենք դեմ չենք ցույցեր անցկացնելու և ցուցարարների կողմից սեփական կարծիքը արտահայտելու իրավունքին, սակայն մենք շատ մտահոգ ենք, որ ոստիկանությունը հրաժարվել է միջամտել, երբ տեղի են ունեցել վայրագ գործողություններ մի կազմակերպության դեմ, որի հիմնական նպատակն է՝ կառուցել այնպիսի հասարակություն, որտեղ մարդու հիմնական իրավունքները պաշտպանված են:

Անկեղծորեն՝

ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակի խորհուրդ

Քրիստ Մարուքյան
Ագնեշկա Կլոսովսկա
Զիգֆրիդ Վեբեր
Արմեն Սարգսյան
Պասկալ Բոկկերս

Thursday, February 09, 2012

Martial Law in Armenia

via nazarian

Ներքին գործերին բանակի օգտագործումը արգելվում է Հայաստանի Սահմանադրությամբ (հոդված 8.2, հոդված 55, մաս13): Չնայած այս արգելքին, 2008-ի մարտի 1-ին բանակը դւորս բերվեց Երեւանի փողոցներ: Թեեւ այդ քայլի օրինականությունը  դեռչի վիճարկվել, իշխող կուսակցությունը գիտի, որ այն, ինչ նրանք արեցին 2008 - ին, անօրինական է եղել: Այսօր նրանք օրենք ընդունեցին որպես պատուհանի ձեւավորում: Ըստ այդ օրենոի, բանակը խառնվելու է ներքին գործերին, բայց աշխատելու են որպես ոստիկաններ: Այնպես որ, խորհրդարանական ընտրություններից հետո, Երեւանի փողոցներում մենք կտեսնենք զինվորների վրա որոնք ձեւացնելու են, թե ոստիկաններ են:
Իհարկե, հայկական օրենսդրության բարի ու հին ավանդույթի համաձայն, քվեարկությունը եղել է անօրինական: Օրենսդիրները նորից քվեարկեցին իրենց բացակայող գործընկերների փոխարեն նաեւ:

Using the military in internal affairs is banned by the Armenian Constitution (article 8.2, article 55, part 13). Even with this ban, on March 1, 2008 the army was brought to the streets of Yerevan. Even though the legality of the move has not been challenged yet, the ruling party knows that what they did in 2008 was illegal. Today they have passed a law as a window dressing. According to them, they will bring in the army but have them function as police. So, after the parliamentary elections, we are going to see soldiers on the streets of Yerevan who pretend to be the police.

Of course, in the good old tradition of Armenian lawmaking, the voting was illegal with parliamentarians voting for their absent colleagues as well.

Tuesday, January 31, 2012

New and Improved.

Now it's even easier to falsify election results. No more bribing, ballot stuffing or intimidation.

Armenia to start using electronic voting for the absentee ballots.

Wednesday, January 04, 2012

Kind of long but watchable.

Sos Sargsian on the current pop culture environment. Although he seems to call for government oversight on TV broadcasts, he fails to mention that it all rolls down the hill. The government itself abuses people and has come to power with spilling blood. It is not reasonable to expect them to do anything positive about it, and the TV is simply a mirror of the society.

Anyway, enjoy.



found the video via http://gago-berlin.livejournal.com/323152.html

Thursday, December 08, 2011

Աբսուրդստան:

Այն, որ երկրիս բնակչության մեծ մասը երազում է հայտնվել որեւէ արտասահմանյան երկրում, նորություն չէ եւ առանձնապես զարմանալի էլ չէ: Բայց որ երկրիս բարձր պաշտոնյաներն էլ են դա երազում եւ ցանկացած փոքր հնարավորություն օգտագործում արտերկրում հայտնվելու համար, թերեւս արտառոց է ու աննախադեպ: Մի երկիր, որի նախագահը պաշտոնավարումն ավարտելուց հետո համաձայնում է դառնալ ռուսաստանյան մի ֆինանսական կորպորացիայի տնօրենների նախագահ: Մի երկիր, որի օմբուդսմենը հրաժարվում է պաշտպանել իր երկրի քաղաքացիների իրավունքները եւ համաձայնվում պաշտպանել Կենտրոնական Ասիայի բնակչության իրավունքները: Մի երկիր, որի մեկ միլիոնանոց մայրաքաղաքի քաղաքապետը հրաժարական է տալիս` հայտարարելով, որ բարձր վարձատրվող աշխատանքի առաջարկ է ստացել, եւ օրեր անց նշանակվում ռուսական մի բանկի փոխնախագահ: Մի երկիր, որի անվտանգության նախկին նախարարը (Կառլոս Պետրոսյանը) մշտական բնակության է տեղափոխվում Ռուսաստան եւ հիմնադրում հետխորհրդային ինտեգրացիա քարոզող «Ինտերնացիոնալ Ռուսաստան» շարժումը:

Իսկ գուցե երկրիս վարչապետն ու նախագահն է՞լ են երազում եվրոպական մի տաքուկ երկրում աշխատանք գտնելու մասին:

OpEd in hraparak.am

Friday, November 11, 2011

Department of the Armenian Language

The email address for the Department of Language in Armenia is hayoclezu18@mail.ru

.ru is the Latin alphabet Internet country code top-level domain (ccTLD) for the Russian Federation introduced on April 7, 1994.

Tuesday, November 01, 2011

Վլադիմիր Գասպարյանի արկածները

We are witnessing another round of corporate reshuffling. The mayor of Yerevan left for a migrant worker job in Moscow a few days ago. Today the notorious chief of police Alik Sargsyan was promoted to a presidential advisor position. The equally notorious Vladimir Gasparyan went through a lateral to replace Alik Sargsyan and left the Defense Ministry.

These two characters might be rivals but they are connected to each other, and Serj Sargsyan, through the bloodbath on March 1, 2008 as they are among the people to carry out Robert Kocharyan's and Serj Sargsyan's orders.

Here is a small reminder on who this Vladimir (Vova) Gasparyan is.

[...] Փաստահավաք խմբի չորրորդ զեկույցում բերված տվյալներով` մարտի 1-ին օլիգարխների եւ բարձրաստիճան պաշտոնյաների (Վաչիկ Ղազարյան (Սերժի Վաչո), Գագիկ Ծառուկյան, Սուրիկ Խաչատրյան, Լեւոն Սարգսյան, Գագիկ Բեգլարյան, Հովիկ Աբրահամյան, Առաքել Մովսիսյան, Մհեր Սեդրակյան եւ Սամվել Ալեքսանյան) կազմած սափրագլուխների խմբերին հատկացվել է ընդհանուր թվով 950 հատ զինվորական համազգեստ։ Ըստ լուրերի, սափրագլուխների խմբերը երկու մասի են բաժանված եղել։ Առաջին կազմը, որի մեջ ընդգրկված են եղել օլիգարխների եւ բարձրաստիճան պաշտոնյաների «օբյեկտների» աշխատողները, թաղային հեղինակությունները` գործնականում «դեկորատիվ» նշանակություն է ունեցել։ Այս խմբի անդամներին հատկացվել է միայն զինվորական հագուստ եւ հրահանգվել շարված մնալ կառավարության շենքի մոտ։ Իսկ երկրորդ խումբը, որի կազմում ընդգրկված են եղել օլիգարխների եւ բարձրաստիճան պաշտոնյաների թիկնազորների անդամները, ոչ միայն հանդերձավորվել, այլ նաեւ զինվել է հրազենով։ Վերջիններիս ղեկավարումը հանձնարարվել է ռազմական ոստիկանության պետ Վովա Գասպարյանին։ Մասնավորապես, ըստ նույն տեղեկությունների, մարտի 1-ի երեկոյան, երբ օլիգարխների թիկնազորի անդամներից բաղկացած խմբերն արդեն հանդերձավորված եւ զինված` կազմ-պատրաստ են եղել, Վովա Գասպարյանը գրոհից առաջ նրանց հրահանգել է` ասելով, թե փոխանցում է անձամբ գերագույն գլխավոր հրամանատարի հրամանը, որ նրանք իրավունք ունեն իրենց հանդիպած ցուցարարի գլխին հարվածել եւ նրան վայր գցել, որից հետո կարող են կրակել ոտքին, որպեսզի այլեւս չկարողանա ոտքի կանգնել։ Նույնիսկ նշվում է, թե կոնկրետ որտեղ է Վովա Գասպարյանը շարել թիկնազորային գրոհայիններին եւ հրահանգավորել` Հանրապետության հրապարակի ցայտաղբյուրների մոտ։ [...]

read more here

Friday, October 28, 2011

Հոկտեմբերի 27-ի գործով. Ներքաղաքական «Ցմահներից» ողջ են հինգը

Տասներկու տարի առաջ` հոկտեմբերի 27-ին ՀՀ ԱԺ-ում տեղի ունեցած ոճրագործության կատարողների՝ երեք տարի տեւած դատավարության ընթացքում եւ դրանից հետո գործի հետ առնչվող մի շարք անձինք կասկածելի հանգամանքներում մահացան:
Հիշենք հոկտեմբերի 27-ի գործով անցնող անձանց ճակատագիրը ու մահվան հանգամանքները: Այդ մահերի միայն թվարկումն արդեն կարող է հիմնավոր եզրակացությունների հանգեցնել:

Մահվան առաջին դեպքը տեղի ունեցավ ողբերգության հենց հաջորդ տարին: 2000 թվականի օգոստոսի 29-ին «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ում իր բանտախցում իբր էլեկտրահարումից մահացավ գործում որպես կասկածյալ ներգրավված Նորայր Եղիազարյանը, որը մասնագիտությամբ էլեկտրիկ էր: Նրա դիակը հայտնաբերվել էր «Նուբարաշեն» ՔԿՀ մեկուսարանում: Ըստ դատաբժշկական փորձաքննության` Եղիազարյանը մահացել էր 220 վոլտ հոսանքից: Իսկ ըստ տարածված լուրերի, նրա գլխին հարվածի հետքեր էին հայտնաբերվել, ինչը, սակայն, պաշտոնապես չէր հաստատվել: Այս գործով նախ քննություն էր իրականացվել, սակայն շուտով գործը կասեցվել էր:

2004 թվականի ապրիլի 16-ին իր բանտախցում իբր ինքնասպան եղավ հոկտեմբերի 27-ի գործով ցմահ ազատազրկման դատապարտված Վռամ Գալստյանը՝ կախվելու միջոցով: Իրավապաշտպաններն արձանագրել էին, որ ճաղավանդակից կախված Վռամ Գալստյանի ոտքերը կպած են գետնին: Դեռեւս դատաքննության ընթացքում Գալստյանը պարբերաբար հայտարարել էր, որ իրեն հոգեմետ դեղեր են ներարկում, եւ «ամեն ինչ անում են, որ ինքնասպան լինի, որպեսզի ճշմարտությունը չբացահայտվի»: ՀՀ Արդարադատության նախարարությունից կատարվածի կապակցությամբ հաղորդագրություն էին տարածել. «Վ. Գալստյանը ինքնասպանությունը կատարել էր սավանով` կախվելու միջոցով, կատարվածի մասին տեղեկացվել էին ՀՀ դատախազության մարմինները, դատապարտյալի մերձավոր ազգականները, ինչպես նաեւ` քրեակատարողական ծառայության խնդիրներով հետաքրքրված մի շարք իրավապաշտպան եւ հասարակական կազմակերպություններ»,- ասված էր հաղորդագրության մեջ: Փաստի կապակցությամբ հարուցված էր քրեական գործ, որը հետագայում կարճվել էր: Վռամ Գալստյանը ահաբեկչական խմբի պարագլուխ Նաիրի Հունանյանի քեռին էր:

Վռամ Գալստյանի «ինքնասպանությունից» մի քանի ամիս անց` նույն 2004թ. մայիսի 28-ին Ապարան-Երեւան ավտոճանապարհին վթարի ենթարկվեց հոկտեմբերի 27-ի գործով կալանավորված, հետագայում ազատ արձակված Աժ պատգամավոր Մուշեղ Մովսիսյանը: Վթարից հետո նա մի քանի վիրահատության ենթարկվեց, սակայն գիտակցության չգալով, մահացավ:

Նույն տարում եւս մեկ մահ գրանցվեց: 2004թ. սեպտեմբերի 1-ին ԱՄՆ-ում, կրկին ավտովթարից, զոհվեց նշված գործով որպես վկա անցնող ԱԺ նախկին բուժքույր Ռոզա Հովհաննիսյանը: Վերջինս ԱՄՆ էր մեկնել հոկտեմբերի 27-ից կարճ ժամանակ անց:

Իսկ ահա անցած տարի` 2010թ. մայիսի 15-ին, ժամը 19.00-ի սահմաններում, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում, իր անկողնում հայտնաբերվեց հոկտեմբերի 27-ի գործով 14 տարի ազատազրկման դատապարտված Համլետ Ստեփանյանի դին: Նրա պատժի ժամկետը լրանալու էր 2012-ին: Ըստ նախնական եզրակացության, 57-ամյա Համլետ Ստեփանյանի մահվան պատճառ էր հանդիսացել սրտի կաթվածը: Մինչդեռ Ստեփանյանի նախկին պաշտպանը մեր թղթակցի հետ զրույցում ասել էր, որ վերջինս սրտի հետ կապված նախկինում որեւէ խնդիր չէր ունեցել: «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ում հասարակական վերահսկողություն իրականացնող դիտորդական խմբի անդամներին մահացածի խցակիցները հայտնել էին, որ ճաշից մոտ կես ժամ անց Ստեփանյանն իրեն վատ էր զգացել, պառկել էր, ինչից հետո խցակիցները խռխռոցի տիպի ձայներ էին լսել:

Հոկտեմբերի 27-ի գործով ցմահ ազատազրկման դատապարտված վեց հոգուց այժմ ողջ են հինգը` Նաիրի եւ Կարեն Հունանյանները, Դերենիկ Բեջանյանը, Աշոտ Կնյազյանը եւ Էդիկ Գրիգորյանը: Առաջին երկուսը գտնվում են «Երեւան-Կենտրոն» քրեակատարողական հիմնարկում, Էդվարդ Գրիգորյանը, Դերենիկ Բեջանյանը, Աշոտ Կնյազյանը` «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ում:

Thursday, October 20, 2011

Նորից:

Բանակում զոհվածների հարազատների բողոքի ակցիայի ժամանակ բերման ենթարկված Գասպարին ձերբակալվել է

Երբ Ալիկ Սարգսյանը դուրս եկավ կառավարության նիստից, մի խումբ ցուցարարներ նրան դիմավորեցին «ամոթ, ամոթ» բացականչություններով։ Այնուհետեւ ոստիկանապետին ուղեկցող իրավապահները կառավարության շենքի դիմացի մայթին շղթա կազմած ցուցարարներին հրելով փորձեցին ճանապարհ բացել դեպի ոստիկանապետի մեքենան, որպեսզի Ալիկ Սարգսյանը կարողանա մոտենալ դրան։ Սկսվեց հրմշտոց։ Առանձնապես բարձր բղավողների թվում էր Վարդգես Գասպարին։

Ալիկ Սարգսյանի հեռանալուց հետո, երբ երթը պատրաստվում էր շարժվել դեպի նախագահի նստավայր, ոստիկանները շրջապատեցին ցուցարարներին եւ Գասպարիից պահանջեցին իրենց հետ գնալ բաժանմունք, նա չհամաձայնեց, ընկավ գետնին եւ որքան էլ ԱԺ պատգամավոր Զարուհի Փոստանջյանը փորձում էր թույլ չտալ Գասպարիին բռնի ուժով բերման ենթարկել, ոստիկանները ոլորեցին ակտիվիստի ձեռքերը եւ մտցրեցին մեքենան ու տարան։

Wednesday, October 12, 2011

Idiota.


Eduardo Iturralde Gonzalez


What does an orthodontist know about refereeing a soccer game...


And here is why he is an "idiota".

Friday, September 30, 2011

The latest in brown nosing.

Homo-Soveticus have genetically been bred to be brown nosers. If they didn't suck up to the party people during the Soviet years, they might end up without a lucrative job that came with a secretary. So, through this unnatural selection, sucking up became a normal and acceptable behavior.


The independence was supposed to clean that up. However, the degradation of the society in the past 10-12 years has brought these people to the forefront.

The latest example can be found hung on the wall of the Armenian Union of Painters as part of an exhibition marking the 20 years since the declaration of independence. 

Pay a particular attention to the flying Sasunci Davit, the Tzovic-Tzov waves under Ararat, the rays of sun illuminating Serj's forehead and his white necktie.

Savior of Armenia Serjik Sargsyan